08-11-10

Dagboek : London vs familie/vrienden

Hello world,

vergeef me de week radiostilte, maar t was dan ook "vakantie". We zijn een weekje afgezakt naar Genk, mamaatje en papaatje, you know.

Mamaatje om te verblijven, want ons nestje in Gent hebben we verhuurd.
Aan Sabinne, een vriendin van ons. Super handig, want zo staat ons huisje niet leeg. Lisbeth vond het ook belangrijk dat er iemand kwam wonen die we konden vertrouwen. Bovendien heeft ze ons twee poezen overgenomen. Een conditie sine qua non.

Papaatje want het was allerheiligen. Hét moment om een bloemetje op zijn graf te gaan leggen. Voor mij is het een moment waarop ik hem kan vertellen over de gebeurtenissen van de voorbije maanden.

Familie en vrienden zijn dezer dagen veraf. En dat staat me een beetje tegen aan ons verblijf in London. In feite zit je een beetje alleen in die grootstad. De meeste van mijn collega's vertrekken na het werk naar huis en wie overblijft zijn dikwijls buitenlanders (lees: niet engelsen): ongehuwde mannen die een aantal maanden op hotel zitten en hun avonden doorbrengen in de pub. Vandaar dat we meer dan ooit op elkaar terugvallen. t Is wij tegen de rest (die grote boze wereld).

Gelukkig zijn er Ava en Liam nog, onze onderburen. Met hen trekken we af en toe de stad in. Eetgelegenheden, pubs, musea, parken of andere bezienswaardigheden genoeg. Ze zijn een tiental jaar ouder dan wij, maar het klikt redelijk goed. Bovendien spelen ze af en toe babysit voor ons. Ze zien ons prutske dolgraag komen. Het is dan ook een prachtig kind (hmm hmm).

( Ciao )

15:34 Gepost door leentje in Dagboek, Londen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: london, londen, familie, vrienden |  Facebook |

27-08-07

Good to see you again

Jarenlang hoor je niks meer van ze en plots is er dat ene mailtje in je inbox.

Hallo, lang geleden, hoe gaat het met je?
Ik ben intussen getrouwd, heb 2 kinderen en woon in B.

Ik heb het over mailtjes van ex-vriendinnetjes. Op zich vindt ik het best leuk om te horen dat ze goed terecht zijn gekomen en nieuwsgierig als ik ben, stuur ik meteen een mailtje terug. En meestal is dit het begin van een hele email-ketting.

Maar of ik ooit terug zou afspreken om iets te drinken? Ik weet het niet, het verleden is het verleden, niet?

17:07 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dagboek, klasgenoten, contact, email, vrienden |  Facebook |

23-04-07

Friends

So no one told you life was gonna be this way
Your jobs a joke, you're broke, your love life's D.O.A.
It's like you're always stuck in second gear
And it hasn't been your day, your week, your month,
or even your year
but..
I'll be there for you
When the rain starts to pour
I'll be there for you
Like I've been there before
I'll be there for you
'Cuz you're there for me too...

De voorbije dagen heb ik enorm veel aan de fouten uit mijn verleden moeten denken. Ik heb er een aantal jaar geleden een complete puinhoop van gemaakt en dat achtervolgt me nog altijd. Het doet me nog altijd enorm veel pijn en op zo'n momenten is het belangrijk dat er iemand is die naar me luistert.

Meteen ook besefte ik meer dan ooit dat echte vrienden schaars zijn. Je moet jezelf maar eens volgende vraag stellen: "Aan hoeveel mensen kan ik mijn diepste gedachtes kwijt?" . Niet veel he. Vandaar het besef: je hebt vrienden en vrienden. Vrienden waarmee je uitgaat en plezier maakt. Daarnaast ook vrienden waarmee je "eens goed kunt praten". Dat zijn vrienden die niet verder feesten als je zelf in de put zit, maar die echt meeleven. Vrienden die verdriet hebben, omdat je zelf een slecht moment doormaakt. Vrienden die pas happy zijn, als je dat zelf ook bent...

Links
Deze maand op mijn ipodje
Depressie - leven vs overleven

17:15 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, vrienden, rembrandts, depressie |  Facebook |