29-06-09

Liefhebben en verliezen

Het is beter iemand lief te hebben en te verliezen dan nooit lief te hebben.

Yasmine dacht er blijkbaar anders over...

22:46 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: yasmine, zelfmoord, liefhebben |  Facebook |

13-08-07

Tell me where it hurts

Je kent het wel: je bevindt je in een uitzichtloze situatie waarbij alles wat je doet de hele toestand alleen nog maar verergerd. Het is me een vijftal jaren geleden ook overkomen, en momenteel draag ik nog steeds de gevolgen daarvan.

Ooit stelde ik dat het leven een rollercoaster is met up and downs. Wel, ik was verkeerd. Een rollercoaster komt steeds weer op zijn beginpunt uit en op dat moment heb je de keuze om nog een ritje te maken of om er uit te stappen en om naar een andere attractie te gaan.

Het leven is zo niet. Je kan je verleden niet achter je laten. Het blijft je achtervolgen. Het is net als een zwaard dat boven je hoofd hangt. Je kunt nog bij momenten zo gelukkig zijn, op een gegeven moment komt dat zwaard naar beneden en krijg je klappen.

In een boek las ik het als volgt: "die bewuste dag ben ik de helling afgedonderd. Ik schuif nog steeds naar beneden. Af en toe slaag ik er in om recht te staan. Maar omdat de helling zo steil is, begin ik na een aantal seconden weer weg te glijden, steeds verder de dieperik in."

Het is gek, dat 1 doodgewone gebeurtenis, een hele kettingreactie heeft te weeg gebracht. Gewoon omdat ik toen "vergeten" was erover te praten, heb ik het me steeds moeilijker gemaakt. Ik ging mijn eigen weg, dronk/spoot/neukte me de vernieling in. In feite kan ik het anderen niet eens kwalijk nemen dat ze misbruik van me hebben gemaakt. Geef nu toe: wie was er slecht, ik of zij? Ik heb het allemaal laten gebeuren, vocht er niet tegen, integendeel. Uiteindelijk is het een lawine geweest, die alles met zich meesleurde. Tot ik met een klap letterlijk tegen een boom ben beland. Ik dacht dat dit het keerpunt zou zijn, maar uiteindelijk is - zoals ik reeds zei - de helling veel te steil. Ik heb een grote fout gemaakt door Lisbeth hierin te betrekken. Ik wil haar niet mee de afgrond in sleuren, ooit zal ik weer haar hand moeten loslaten. Ik hoor daar beneden, daar in het vagevuur...

Gerelateerd berichtjes:
Rollercoaster
Deep down and dirty

24-05-07

1 plaats, 4 levens

10 jaar geleden... Een gewone zaterdagmiddag. Bibi is met pa aan het fietsen, richting sluis op het Albertkanaal nabij de Ford in Genk. Het is ons favoriete plekje. Hier konden we uren zitten staren naar de boten op het kanaal en/of de Mondeos en Transits op de Ford parking die ongeduldig stonden te wachten op een nieuwe eigenaar. Thuis was ma bezig met koken... Ik weet nu al dat ze kwaad was omdat we weer eens veel te laat terug waren. Het leven was perfect. WAS.

Een paar jaar later... Pa is er niet meer. Ik heb mijn leven kapot gemaakt en sta op het punt het water in te springen. Ik wil dood. Ik ben verdrietig, depressief, kwaad... Pa, klootzak... wat heb je me aangedaan. De ketting die je me gegeven hebt, slinger ik het water in. Ik wil hem niet meer. VERDOMME!!!

2 jaar geleden : ik heb het overleefd. Samen met schatje sta ik naar de boten in het Albertkanaal te staren. Ik ben dolverliefd. De knuffels en de zoete woorden werken helend. IK HOU VAN JE.

Vorig weekend: weer hetzelfde kanaal, weer dezelfde sluis. Dit keer zijn we met zijn drieen. Schatje, prutske en ik. Het leven gaat voort en wellicht sta ik hier over tien jaar weer. En wellicht is Lisbeth dan thuis aan het koken. Kwaad omdat we weer te laat thuis zijn en ze met haar eten blijft zitten.

... AND SO THE BROKEN CIRCLE GOES.

 

22:26 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (4) | Tags: genk, kanaal, zelfmoord, ford, dagboek |  Facebook |

06-10-06

Ik wil dood

De voorbije jaren heb ik een enorm aantal mailtjes gehad van mensen die het niet meer zagen zitten. Iedereen heeft wel eens zulke momenten he en af en toe helpt het als je er met iemand over kunt praten. Voor mij geen enkel probleem, want ik weet hoe moeilijk ik het een aantal jaar terug heb gehad.

Maar als ze beginnen met: "IK ga er een eind aan maken, ik wil dood." dan pas ik en stuur ik een standaard bericht terug. Medelijden moeten ze niet verwachten. Een luisterend oor: zoals daarnet gezegd geenenkel probleem.

Weet je, ik kan aan zulke mensen slechts 1 tip geven: stop met je zelfbeklag en zelfmedelijden, vecht ertegen en zoek hulp. En last but not least: praat er over, desnoods met mij. Het helpt! geloof me.

18:16 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zelfmoord, therapie, dood, mail, blog |  Facebook |

16-09-06

2girls-blog (subs en doms)

Gisterenavond las ik op 2girls een stukje over een slaafje dat als gevolg van een uit de hand gelopen opdracht zwanger is geraakt. Ik ben meteen in Lisbeth haar armen gevlogen, want god, wat kwam dit herkenbaar over.

Ter verduidelijking: ook ik was (door de dood van mijn pa) zwak en makkelijk beinvloedbaar. Ik zocht troost in drugs, drugs die me door mijn "partner" werd aangeboden. Maar het was een perverse eikel die me gebruikte. De meest waanzinnige dingen heb ik moeten doen. Ook ik ben zwanger geworden daardoor... en zoals jullie weten eindigde dat met een zelfmoordpoging en enkele jaren psych.

Met mij is het goedgekomen. Ik heb gevochten, maar wel vier jaar van mijn leven verknoeid daardoor. Goed, ik wil er niet meer aan denken, dat is voorbij, verleden... Ik heb nu een schat van een vrouw en een pruts van een baby.

Net als velen steek ik mijn kop in het zand. Dit zal en mag ons prutske niet overkomen, maar wie kan ons dit garanderen? Wie weet komt ze ooit de verkeerde persoon tegen en... Niet aan denken... niet aan denken.

Een collega verwoordde het ooit zo: je hebt twee soorten mensen. De sterken en de zwakken. De zwakken laten zich leiden door de sterken. Jammer genoeg zitten er onder die sterken een heleboel slechte mensen. Het zijn zij die verantwoodelijk zijn voor oorlogen, moorden, ... kortom de ellende in de wereld. Maar: gaan de zwakken wel vrijuit? Is het geen makkelijke oplossing om andere te volgen en zich te laten leiden? Moeten zij hun verantwoordelijkheid niet opnemen en ingaan tegen onrecht?

Heel wat stof om over na te denken... Wel: ik denk er niet meer over na. Laat mij maar mijn kop in het zand steken en genieten van mijn eigen leventje. Al de rest: weg er mee!

PS: Een beetje extreem weergegeven waarschijnlijk, maar dat is nu net de bedoeling.

21-04-04

Zelfmoordpoging

Heb mijn autoongeluk - zelfmoordpoging - heel bewust beleefd. Ben nog een hele tijd "wakker" gebleven. Eigenlijk leek het alsof ik alles vanop afstand aan het bekijken was: de eerste mensen die zich rond mijn auto verzamelden, de man die mijn deur probeerde open te krijgen, de aankomst van de ziekenwagen, brandweer en politie. Veel interesseerde het me niet. Het enige wat ik dacht was: "Laat me toch..." en "Is het nu mislukt?".
 
Het heeft een hele tijd geduurd eer ze me uit mijn auto kregen. Het was toen pas dat de helse pijn in mijn buik en benen begon. Het leek wel of ze me met een kettingzaag aan het bewerken waren. Goed, snel de ziekenwagen ingeduwd geweest en dan in volle vaart weg. Het deed wel raar al die verplegers rondom mij. Besefte niet echt wat ze aan het doen waren. Veel paniek, dat wel. Het laatste wat ik me nog herinner was dat iemand tegen de ambulancier schreeuwde dat ie moest voortmaken, omdat het anders te laat zou zijn. En toen verloor ik het bewustzijn...

31-03-04

Ik en mijn kindje

Zo had het moeten zijn. Ik en mijn kindje in het hiernamaals. Het mocht niet zijn...

29-03-04

Dood

Zou het niet fijn zijn in zee te stappen en te beginnen zwemmen. Steeds verder, nooit meer terugkomen. Niet omkijken. Zo ver zwemmen als je kan, tot je armen lood worden en je steeds verder de dieperik wordt ingesleurd. Weg zweven naar een ander bewustzijn en dan op te kijken in de ogen van je pa. Je armen naar elkaar uitstrekken. Eindelijk weer samen zijn. Eindelijk weer gelukkig zijn....  Eindelijk dood zijn !!!

11:22 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dood, pa, zee, zelfmoord, zweven |  Facebook |

04-03-04

Afscheid

Menskes, ik denk dat ik maar eens afscheid van jullie ga nemen. Ik wil jullie niet lastig vallen met wanhopige berichtjes en daarom is het misschien beter dat ik het wat rustig aan doe...
 
Mijn therapie heeft een storm aan emoties losgeweekt. Op dit moment voel ik me leeg, uitgeblust en verloren en mijn gevecht is nog maar pas begonnen. Ik weet nu al dat de komende weken de moeilijkste uit mijn leven zullen zijn. Ik hoop dat ik het aankan en uiteindelijk weer een vrolijk en lief meisje word. Ik ga het in ieder geval proberen.
 
Hopelijk tot blogs...
In ieder geval : het ga jullie goed !
 
Life it seems, will fade away
Drifting further every day
Getting lost within myself
Nothing matters no one else
I have lost the will to live
Simply nothing more to give
There is nothing more for me

Need the end to set me free
 
Things are not what they used to be
Missing one inside of me
Deathly lost, this can't be real
Cannot stand this hell I feel
Emptiness is filling me
To the point of agony
Growing darkness taking dawn
I was me, but now He's gone

 
No one but me can save myself, but it's too late
Now I can't think, think why I should even try