16-09-06

2girls-blog (subs en doms)

Gisterenavond las ik op 2girls een stukje over een slaafje dat als gevolg van een uit de hand gelopen opdracht zwanger is geraakt. Ik ben meteen in Lisbeth haar armen gevlogen, want god, wat kwam dit herkenbaar over.

Ter verduidelijking: ook ik was (door de dood van mijn pa) zwak en makkelijk beinvloedbaar. Ik zocht troost in drugs, drugs die me door mijn "partner" werd aangeboden. Maar het was een perverse eikel die me gebruikte. De meest waanzinnige dingen heb ik moeten doen. Ook ik ben zwanger geworden daardoor... en zoals jullie weten eindigde dat met een zelfmoordpoging en enkele jaren psych.

Met mij is het goedgekomen. Ik heb gevochten, maar wel vier jaar van mijn leven verknoeid daardoor. Goed, ik wil er niet meer aan denken, dat is voorbij, verleden... Ik heb nu een schat van een vrouw en een pruts van een baby.

Net als velen steek ik mijn kop in het zand. Dit zal en mag ons prutske niet overkomen, maar wie kan ons dit garanderen? Wie weet komt ze ooit de verkeerde persoon tegen en... Niet aan denken... niet aan denken.

Een collega verwoordde het ooit zo: je hebt twee soorten mensen. De sterken en de zwakken. De zwakken laten zich leiden door de sterken. Jammer genoeg zitten er onder die sterken een heleboel slechte mensen. Het zijn zij die verantwoodelijk zijn voor oorlogen, moorden, ... kortom de ellende in de wereld. Maar: gaan de zwakken wel vrijuit? Is het geen makkelijke oplossing om andere te volgen en zich te laten leiden? Moeten zij hun verantwoordelijkheid niet opnemen en ingaan tegen onrecht?

Heel wat stof om over na te denken... Wel: ik denk er niet meer over na. Laat mij maar mijn kop in het zand steken en genieten van mijn eigen leventje. Al de rest: weg er mee!

PS: Een beetje extreem weergegeven waarschijnlijk, maar dat is nu net de bedoeling.

26-07-06

Aftellen

De daagjes zijn weer a h korten... maar voorlopig maakt ons prutske geen aanstalten om Lisbeth haar buikje te verlaten. Zou ik ook ni doen hoor als ik daar zo veilig zat... Maar voor ons is het wel enerverend. Je weet niet wat er aan gaat komen he en de gedachte dat lisbeth pijn gaat hebben... aaaaarg. Vandaar dat ik het niet echt leuk vind om die bevallig bij te wonen. Maar t is een halve verplichting, vrees ik. Op de gang blijven wachten is geen optie volgens schatje. Ik weet niet hoe ik ga reageren, ik weet niet hoe me te gedragen en dus ben ik waarschijnlijker nog nerveuzer dan schatje.
Gisterenavond nog een laatste keer saampjes weg geweest: dit keer richting Oostende. Bedoeling was om een beetje af te koelen, want het was kei-heet gisteren, niet? Hebben ons neergeploft op het eerste de beste terras dat we tegenkwamen (wilden nie te veel wandelen) en k heb me voor een keertje aan een bordje garnalen met biertje gewaagd.
Vanavond wordt het weer een luie avond op de bank. Je kent dat wel, beetje tokkelen op mijn pctje, schatje die een boekje leest en af en toe wat praten en/of knuffelen. Dadelijk bedje in. Dodo!!!
Links :

22:13 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (2) | Tags: baby, zwanger, aftellen |  Facebook |

05-06-06

Baby-nieuws

Slaap maar en weet dat je welkom bent
we leven naar het moment
dat je hier bij ons zal zijn
zorg maar dat je groter groeit
voor ons heb je al een naam
je wieg staat al voor het raam
neem je tijd...

Begin augustus, het belangrijkste moment in ons hele leven: de geboorte van ons klein prutske. We beseffen dat ons leventje ingrijpend gaat veranderen, maar bang zijn we er niet voor. Integendeel: we kijken er naar uit. Enne, geloof me maar: we zijn er klaar voor.
Het voorbije weekend nog maar eens onze auto volgeladen met babyspullen. Dit keer hebben we ons op het speelgoed gestort. Het heeft niet veel gescheeld of ik had een complete race-baan gekocht, niet voor de kleine maar voor mezelf. Ik voel me terug kind worden, lol.
Verder is ook de geboorte zelf al tot in de puntjes geregeld. We hebben besloten iedereen pas een week na de geboorte op de hoogte te brengen, zodat we de eerste week voor ons alleen hebben. Geen babylijst en/of doopsuiker, wel een andere verrassing. En babysits zijn er genoeg. Kunnen we gerust eens een weekendje weg met ons tweetjes.
Deze ochtend ook een beslissing genomen over onze wagen. Lisbeth neemt mijn auto over, ik de Z4 en als volgend jaar de nieuwe 3 cabrio coupe uitkomt, wordt ie meteen de onze. Want geef nu toe: een kleine in een tweezitter, dat is niet echt praktisch he...
Maar eerst gaan we genieten van drie weken vakantie. Ik hoop alleen dat het voor schatje niet te zwaar wordt. Ook al vindt ze zelf dat ze nog perfect mee kan, ik merk dat ze het een heel stuk rustiger aan doet. Hopelijk wordt de reis niet te lastig, zeker als je weet dat het in Malaga momenteel dertig graden is... We will see.

Links
Ons nieuw autootje (BMW 3 CC)
Let's impeach the president

 

23:35 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (1) | Tags: baby, nieuws, geboorte, zwanger, voorbereidingen |  Facebook |

29-05-06

Babynaam

We were runnin' through the night
Never knowin' if we would see the light
Paranoid schizophrenic visions
Livin' in fear of the wrong decisions

Dagen, weken, maanden hebben we zitten zoeken achter een babynaam. Een enorm aantal lijstjes hebben we gemaakt, maar we leken steeds weer van gedachte te veranderen. Wanhopig werden we er van... Tot we vorige week in de GB een vrouw voor ons iets tegen haar kind hoorden zeggen. "XXXXX, kies je maar iets lekkers." We keken elkaar enthousiast aan en meteen wisten we: dit wordt het. Dolblij zijn we, maar jullie zullen nog moeten wachten tot begin augustus, vrees ik.:-D

Links
Cats and baby
In mijn cd speler: The knife - Silent shout
Peking express - De winnaars

22:17 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (9) | Tags: baby, zwanger, babynaam, the knife, peking express |  Facebook |

07-04-06

Zwanger - een heleboel vragen

De afgelopen weken heel wat vragen gekregen over Liesje en haar zwangerschap. Omdat het te vermoeiend is om steeds weer een mailtje te moeten terugsturen, hier enkele antwoorden:
Hoe is het met Lisbeth? Schatje haar zwangerschap is heel moeizaam van start gegaan. Braken, misselijkheid, flauw vallen, afvallen, ... Ik werd er bang van. Gelukkig is het sindsdien alleen maar beter gegaan. Momenteel bruist ze van de energie. Ze doet niks anders dan snoepen en poetsen. Best vermoeiend!
Zie je haar buikje al? Meer en meer. Eerst probeerde ze het weg te stoppen, maar dat lukt steeds minder. Eigenlijk is ze best onzeker over haar uiterlijk: "Vind je me nog mooi?" is een vraag die ik dagelijks hoor. Ik kan haar gerust stellen: ze straalt en ziet er schattig uit.
Weten jullie al wat het gaat worden en hebben jullie al een naam voor de kleine? Ja, maar ik ga het niet verklappen (dan word ik afgeknald). Over een naam hebben we al een idee, maar misschien verandert dat nog he.
Voor wanneer is het? 3 augustus, al kan het eerder natuurlijk...

Overig nieuws : Morgen is een belangrijke dag: dan gaan we de kinderkamer en de andere prul kiezen. Ik vind het best spannend. Weet je, of je nu wilt of niet, je hele leventje wordt overheerst door die kleine pruts die in Lisbeth haar buikje zit. Maar: ik ben trots op schatje en voel me helemaal niet meer buitengesloten. Het kindje is van ons, ook al ben ik de moeder niet.

We hebben al een heleboel gepraat over hoe we de kleine gaan opvoeden. Vrijheid wordt een belangrijk sleutelwoord. Hem/haar de mogelijkheid geven om de wereld te ontdekken, zonder belemmeringen. Natuurlijk zal ie in een bepaalde richting moeten geduwd worden, maar we hopen dat dit zonder al te veel dwang zal lukken. Veel praten, geduldig uitleggen waarom iets mag of niet mag, enorm veel tijd vrij maken voor het prutske, hem/haar belonen ipv straffen, leuke leerrijke uitstapjes, ... ik zie het best wel zitten. 1 voordeel hebben we: we hebben al een half jaartje kunnen oefenen op Tina. Ik heb echt de indruk dat we het toen goed hebben aangepakt. Tina is van verlegen schuchtere meid uitgegroeid tot een speelse en nieuwsgierige pruts. Prima toch?

Wat met mijn werk? Ik kan Lisbeth met kind toch niet alleen in Gent achterlaten? Wel, eigenlijk is het vrij simpel: schatje en prutske gaan gewoon overal met me mee. Leuk omdat we dan de hele tijd samen gaan zijn en interessant omdat de kleine heel wat bij leert. Misschien is het wel een goed idee om hem/haar naar een buitenlandse school te sturen... Veel plannen, maar zover zijn we nog lang niet he.

Zo, ik hoop dat ik op al jullie vragen heb geantwoord. En anders, dan hoor ik het wel, niet?

23:55 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (5) | Tags: baby, zwanger, vragen, babynaam, geslacht, kinderkamer |  Facebook |

22-02-06

Wist je dat...

Wist je dat ik eigenlijk een schitterende week achter de rug heb? Dat ik me kiplekker voel en weer geniet van mijn leventje. Enorm veel plezier beleefd aan mijn limburgs weekendje en in het biezonder de bowling met mijn vriendinnen op zaterdag (waarover later meer).

Dat ik fier op mezelf ben... Eergisteren een belangrijke meeting schitterend voorgezeten. Ondanks het feit dat ik  niks had voorbereid en dus eigenlijk moest improviseren. John kreeg er ver een hartaanval van.

Dat mijn relatie met Pamela goed evolueert. Ik waardeer haar enorm (ze heeft klaarheid geschept in mijn chaotische administratie) en zie haar nu meer als collega dan als perfecte godin. Ik vind het fijn om met haar samen te werken.

Dat ik weer een hoop cd's heb gekocht, gaande van Neil Young's "on the beach" tot James Blunt. (jaja). Meer daarover op mijn muziekblogje. Boeken lezen of films kijken? geen tijd! Of toch: vorige week een film met John Cleese gezien. Iets over een dierentuin, maar vraag me de titel niet.

Dat ik de voorbije week meer aan sex heb gedacht dan de laatste drie jaar tesamen. Shame on me. Schatje weet niet wat haar overkomt. Ik wel, maar dat ga ik jullie nie vertellen.

Dat ik het belangrijkste nog niet vermeld heb:  de verbouwingen zijn gestart. Een hele hoop stof, maar gelukkig hebben we de trapopening laten dichtmaken. Een aantal muren zijn gesloopt en ook ons keukentje is niet meer. Volgende week wordt alles met n container weggehaald. wat n troep! Maar het gaat schitterend worden, een plannetje volgt later, als jullie braaf zijn...

Dat ik nu elke dag heen en weer pendel tussen Gent en Den Haag. Loodzwaar, maar schatje heeft het zo liever. Ze wil niet alleen zijn met de bouwvakkers. Ik vrees echter dat eens ze het zo gewoon is en eens de baby komt, dat ze dan hetzelfde blijft verwachten.

Dat het met Lisbeth haar gezondheid steeds beter gaat. Ze straalt weer en ik hou van haar. Heeeel veel. Want ze heeft ons kindje in haar buikje.

Dat het nu bedtijd is, schatje wacht...

Toedeloe.

22:23 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dagboek, zwanger, lisbeth, pamela, werk |  Facebook |